Tag Archives: गोविन्दप्रसाद आचार्य

कविता – शिमल

शिमल जति बढे पनि घमन्डले चढे पनि शिमल सेतै फुले पनि सेतै भुवा उडे पनि अलि बढेर के भायो भुवा उडेर के भयो सेतै फुलेर के भयो, सेतै झरेर के भयो (१) गुलाब मानको हुने शिमल फुलेर के हुने घोचे … Continue reading

Rate this:

Posted in Nepali Poems | Tagged , , , , | Leave a comment