गजल – कमला क्षत्री

गरिबको श्रम, सीप सामन्तीले खान्छ किन
श्रम गर्ने श्रमिकको पसिना खेर जान्छ किन

वर्षभरी दुःखगरी उब्जाएको अन्नबाली
हरेक वर्ष साहुलेनै भरीभरी लान्छ किन

सधैभरी साहुकै काममा साँझविहान खान छैन
एकदिन काममा नजाँदा नी हप्काएर तान्छ किन

गरिबमारा ठालुहरुलाई न त नियम कानुन लाग्छ
अबुझ बनी गरिबैले उसलाई अझै मान्छ किन

उठौं मजदुर किसानहरु पसिनाको मूल्य लिन
खोजौं अझै समाजमा शोषककै सान छ किन