Oh Tenzing – Shrawan Mukarung

ओ तेन्जिङ !
मैले यो प्रेमको पहाड कहिले नाघ्ने होला ?

जति चड्दैजान्छु पहाड अग्लिँदै जान्छ
बिसाउँन खोज्छु सूर्जे भाग्दै–भाग्दै जान्छ
प्रिय–सपनाको बिहान कसलाई माग्ने होला
ओ तेन्जिङ !
मैले यो प्रेमको पहाड कहिले नाघ्ने होला ?

मेरो उचाईभित्र आकाशको सत्य छैन
प्रेमजस्तै अमर रहने मलाई अधिकार छैन
प्रिय–विपनाको गुहार कसरी माग्ने होला
ओ तेन्जिङ !
मैले यो प्रेमको पहाड कहिले नाघ्ने होला ?

Harayeko Mero Manchhe – Shrawan Mukarung

हराएको मेरो मान्छे
तिमी एकदिन जरुर आउँछौ
पिरतीको अर्थ के हो ?
त्यही बेला थाहा पाउँछौ ।

कति भाग्यो चन्द्रमा यो
पृथिवीलाई रुवाएर
तर साँझ आउँछ फेरि
लाखौँ दीप जलाएर
एकान्तमा वेदनाको
माला जब तिमी लाउँछौ
पिरतीको अर्थ के हो
त्यही बेला थाहा पाउँछौ

जहाँ जाऊ जता पुग
भेटिने त उही मान्छे
मानिसकै अनुरोगले
बाँधिएको हुन्छ मान्छे
सम्झनाको कुनै मोडमा
जतिखेर तिमी धाउँछौ
पिरतीको अर्थ के हो
त्यहीबेला थाहा पाउँछौ ।

Samundra Budho – Shrawan Mukarung

राति
समुद्रबूढो
लालटिन लिएर आउँनेछ– त्यहाँ…

लामो दाह्री
चहकिला आँखा
र हातमा रातो किताब देखेर
तिमी उसलाई मार्क्स सम्झिन्छौ

सिरानीको बन्दुक आँसुको फूलले छोपिनेछ
नरिवलको गाछीभरि
बतासले–
रेट्न थाल्नेछ भ्वाइलिन– दुःखको
खस्न थाल्नेछन् चन्द्रमाका हातहरू– टाढाको बस्तीमा
तिमी उठ्नेछौ ।

Hope – Krantol Northic

Hope is the sweet, sweet scent
of flowers in the morning
Hope is the cool gentle breeze
on a warm summer’s day
Hope is the knowledge of stability
from a son in mourning
Hope is the bright shining light
keeping darkness at bay

Hope is the calming warmth
during a cold winter
Hope is the determination
of an athelete on the track
Hope is the potential
of a newborn baby
Hope is the love
between you and me

Hope springs eternal

Hope – Jodi Right

Sigh not for there is hope
Doubt not because it is there
Just seek it
Let thy eye wander far
Just touch it
Let thy hands lay softly
Just live it
Let thy heart fill the cold
And conquer
Laugh in joy not in cruelness
Cry always but not in pain
Sing tunes for the far
And Dance for the near
Wonder not
Because hope never dies

Twelve Years – Paul Celan

The line
that remained, that
became true: . . . your
house in Paris — become
the alterpiece of your hands.

Breathed through thrice,
shone through thrice.
……………….

It’s turning dumb, turning deaf
behind our eyes.
I see the poison flower
in all manner of words and shapes.

Go. Come.
Love blots out its name: to
you it ascribes itself.