फूल र  क्षण – गोपाल प्रसाद रिमाल 

“फूल झर्दछ, फुल्दछ
फुल्दछ, झर्दछ”

तर त्यो फूल जसले

छाती थापी फक्रेथ्यो

त्यो थोपालाई तृप्ति दिने

जब जगमा अमृत झरेथ्यो

के त्यो फूल फुल्यो ?

“क्षण आउँछ, जान्छ

जान्छ, आउँछ”

तर त्यो क्षण जसलाई

भाग्यचक्रले विरही दिनमा

सात समुद्रपारिकी

परीलाई झैं ल्यायो

के त्यो क्षण आयो ?

स्वर्गयुगझैं अङ्कित स्मृतिमा

त्यो क्षण कृष्णयुगझैं फर्केन

अमृत–प्यालाझैं पाएको त्यो फूल

हलाहलझैं बारबार मिलेन !

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.