एक गीत – गोपाल प्रसाद रिमाल 

केही आहझैं केही चाहझैँ

सौरभ छरी वरिपरि

तिमी प्रतीक्षामा झैं कसको

भन न भन कली !

जब भिखारीको हातसरि

फुक्नेछ तिम्रो सुन्दर तन

के ठानी के दिऊँ तिमीलाई

भन न भन कली !

समीप छ हेर्छु देख्छु

तिमी फुले झरेमा

रोए हाँसेझैं गर्छु

तर यै हाँसो यै आँसु

यै समीपताको जीवन–जलमा

तिमीले प्रतिबिम्बित पायौ आफूलाई

भन न भन कली !

सन्देह चियाउँछ जब यो विश्वबीचमा

तिमी दूर हुन्छ्यौ ताराझैं;

दूर हुनाले चाह गरेको

त्यै तारासित तर फिराद यही छ—

किन त्यो मेरो कलीझैं

रोइने हाँसिने भएन

समीप भएन ?

भन न भन कली !

क्षणभरको छोटो जीवन

वसन्त लाख फुलाउँछ !

शिशिर लाख सुकाउँछ !

अनादि भूत अनन्त भविष्यको

कहालीलाग्दो फैलावटबीचमा

कस्तो यो जीवन–काल कली ?

भन न भन कली !

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.