गजल

झुप्रो देउ या महल , माने आमा ! तिमी महान !
अर्ति देउ या सराप , जाने आमा ! तिमी महान !

दुनियाको नजरमा , भए पनि चरित्रहीन
जन्म दाता तिमी मेरो , ठाने आमा ! तिमी महान !

सारा घृणा सही एक्लै , मेरो निम्ति बाँची रह्यौ
मेरो भन्नु तिमी मात्रै , जाने आमा ! तिमी महान !

भगवान सम्झी पुजें मैले , बेश्या तिमी होइनौ
कोर्नु बाटो हात तिम्रै , ठाने आमा ! तिमी महान !

झुप्रो देउ या महल , माने आमा ! तिमी महान !
अर्ति देउ या सराप , जाने आमा ! तिमी महान !

गजल

लाजको तिम्रो गहना लाई किन राख्छ्यौँ लुकाएर

कति चढ्य़ो बैँश अब हेर्छु चोली फुकाएर ।

भरिएको यौवनमा बैँश आज चढ्दा खेरी

यो उमेरमा लाग्ने प्यास, बस्छ्यौँ कति सुकाएर ।

फलेको फल बाँड्नुपर्छ झर्छ जोवन डल्दै जाँदा

हिड्नु पर्ला फेरी पछी नजर तिम्ले झुकाएर ।

रहरहरु भित्र भित्रै जति ईच्छा भएपनि

मुखले अझै बोल्दीनौ रे फाल्छौँ मौका चुकाएर ।